Voor veel wielrenners is de Passo dello Stelvio meer dan zomaar een bergpas – het is een icoon, een must-do op hun lijst met epische uitdagingen, en een plek waar de grens tussen passie en waanzin vervaagt. Met zijn 48 haarspeldbochten op de noordelijke helling en een hoogte van 2757 meter is de Stelvio de op één na hoogste geasfalteerde pas in de Alpen en een ongeëvenaard avontuur.
Door Vincent Augustin 3 minuten leestijd
Gepubliceerd: 9 februari 2025 | Bijgewerkt: 28 juli 2026
De pas verbindt de Italiaanse Valtellina met de Zuid-Tiroolse Vinschgau en imponeert niet alleen door zijn enorme hoogte, maar ook door het prachtige landschap dat zich langs de route ontvouwt.
De Stelviopas heeft een lange traditie in de wielersport en is meerdere malen een beslissende etappe geweest in de Giro d'Italia . Sinds de eerste beklimming in de Giro van 1953, toen Fausto Coppi een legendarische aanval lanceerde, wordt de Stelvio beschouwd als een ware test voor zowel professionals als amateurs. De combinatie van hoogte, ijle lucht en de uitdaging van de haarspeldbochten maakt deze pas tot een echte beproeving.
Er zijn drie belangrijke routes om de Stelvio te beklimmen:
De Stelvio Pass vraagt alles, niet alleen van je racefiets, maar ook van jou. Een goede voorbereiding is essentieel:
De Stelvio Pass vereist een racefiets die zowel licht als robuust is. Een optimale configuratie bestaat uit een 52-36 kettingblad voor en een 11-34 cassette achter – hiermee kun je de steile stukken efficiënt bedwingen en tegelijkertijd snelheid opbouwen op de vlakke stukken. Betrouwbare remmen zijn essentieel voor de technisch veeleisende afdalingen. Een racefiets zoals de MYVELO Tourmalet , ontworpen voor uitdagende bergritten, biedt de perfecte balans tussen prestatie, comfort en controle die je nodig hebt voor deze epische uitdaging.
Overigens zijn wij bij MYVELO zo enthousiast over de Stelvio dat we ook een van onze full-suspension e-MTB's ernaar hebben vernoemd .
Eenmaal boven aangekomen word je beloond met een ongeëvenaard uitzicht. Het panorama strekt zich uit tot aan de toppen van de Ortler, en de haarspeldbochten die je hebt bedwongen lijken vanuit vogelperspectief bijna surrealistisch. De afdaling is al even spannend en vereist je volledige concentratie – maar ook hier voel je de betoverende aantrekkingskracht van de Stelvio.
De Stelvio is niet alleen een beproeving voor je benen, maar ook voor je geest . De combinatie van fysieke inspanning, schilderachtige schoonheid en de geschiedenis van deze pas maakt elke reis onvergetelijk. Of je hem nu maar één keer in je leven wilt bedwingen of er regelmatig wilt terugkeren, de Stelvio zal je altijd blijven boeien.
Ben je van plan de Stelvio te beklimmen? Welke route spreekt je het meest aan? Deel je ervaringen en tips in de reacties!
Laat je adviseren door fietsliefhebbers
Als je denkt aan de beroemdste beklimmingen van de Tour de France, komt er meteen één legendarische naam in je op: Alpe d'Huez . Deze iconische route, die al decennia lang centraal staat in de wielersport, trekt jaar na jaar enthousiaste wielrenners van over de hele wereld aan.
De Giro d'Italia is veel meer dan een wielerwedstrijd. Het is een reis door de adembenemende landschappen van Italië, een verhaal over heldenmoed en strategie, en een waar spektakel voor elke wielerliefhebber. Als je een fan bent van wielrennen op de weg, is de Giro de perfecte gelegenheid om je verder te verdiepen in de wereld van het professionele wielrennen.
Hoogtetraining is al decennialang een beproefde methode in professionele en ambitieuze duursporten. Professionele wielrenners, triatleten en hardlopers zweren bij de effecten die trainen in ijle lucht heeft op hun prestaties. Maar wanneer spreekt men precies van hoogtetraining – en hoe kunnen de effecten worden gesimuleerd, zelfs zonder bergen?
Bij duursporten telt niet alleen de absolute prestatie, maar vooral de efficiëntie waarmee deze prestatie wordt geleverd in verhouding tot het lichaamsgewicht.
Het vermogen in watt per kilogram (watt/kg) bij de grens is een van de belangrijkste meetwaarden voor een objectieve beoordeling van iemands prestatieniveau – of het nu gaat om fietsen, hardlopen of roeien.
Zwischen den Sitzknochen verläuft der Damm – und mit ihm der Nervus pudendus, der für Empfindung im gesamten Genitalbereich zuständig ist, sowie die Arterien, die den Penis mit Blut versorgen. Anders als beim Gehen oder Laufen liegt beim Radfahren ein Großteil des Körpergewichts dauerhaft auf genau dieser schmalen Zone.
Wenn im Radsport über Ernährung gesprochen wird, geht es fast immer um die Stunden rund um die Belastung: wie viele Gramm Kohlenhydrate pro Stunde, welches Gel wann, wie viel Protein nach der Einheit. Das ist wichtig – aber es betrifft, selbst bei ambitioniertem Training, vielleicht zehn bis fünfzehn Prozent Deiner gesamten Nahrungsaufnahme. Die anderen 85 Prozent sind schlicht: Frühstück, Mittagessen, Abendessen, das, was zwischendurch im Kühlschrank steht. Genau dieser Teil entscheidet über Knochendichte, Immunsystem, Hormonhaushalt, Eisenstatus und darüber, wie gut Du drei Trainingsblöcke hintereinander wegsteckst, ohne einzubrechen.
